25 stycznia 2016

Latarnia Gąski

W gminie Mielno w odległości około 10 km od siedziby gminy położona jest wioska Gąski. Jest to wioska, która ze względu na malowniczą lokalizację jest bardzo ceniona przez letników szczególnie tych, którzy szukają wypoczynku nad morzem w ciszy i spokoju. Gąski posiadają tę zaletę, że nie skomercjalizowały się jeszcze, jak inne, bardziej znane nadmorskie letniska, a równocześnie są w tak niewielkiej odległości od głośnych kurortów, że każdemu kto znudzi się kameralna atmosfera, może z łatwością pojechać na wycieczkę do Mielna, czy też do trochę dalej położonego Kołobrzegu. Ale same Gąski też oferują wiele atrakcji, niektóre z nich sprawiają, że to do wioski przyjeżdżają wycieczki osób, które nie zdecydowały się na nocleg w samych Gąskach, a chcą obejrzeć np. znajdująca się tu latarnię morską.

Latarnia Morska Gąski to zarządzany przez Urząd Morski w Słupsku obiekt, który jest udostępniany dla zwiedzających. Latarnia ta wybudowana została w latach 1876-1878 z czerwonej cegły. Jej średnica u podstawy wynosi 11.2 m, wysokość wieży to 41.2 m, zaś wysokość emitowanego światła to 50.1 m n.p.m. Światło latarni, którego źródłem jest soczewka pierścieniowo-bębnowa, wyposażona w żarówkę o mocy 1,5 tys. Wat, wysyła sygnały grupowe przerywane. Cały cykl świetlny trwa 15 sekund, a składają się na niego trzy błyski światła – dwa po 2.5 sekundy i jeden na 6.5 sekundy, pomiędzy błyskami są przerwy po 1.2 sekundy. Latarnia wyposażona jest w AIS, czyli system automatycznej łączności oraz w MMSI, czyli morski numer identyfikacyjny.

Tuż przy latarni stoi domek latarnika, a całość otoczona jest ceglanym murem. Wokół latarni w sezonie letnim działa parking strzeżony, a także kilka straganów z szybkimi przekąskami i pamiątkami. Latarnia dla zwiedzających otwarta jest codziennie od godziny 10.00 do 13.00 i od 15.00 do 18.00.

13 stycznia 2016

Historia wsi Rzepedź

Rzepedź to duża wieś, licząca około 1400 mieszkańców, położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Komańcza. Wieś jest bardzo malowniczo zlokalizowana w dolinie potoku Rzepedka oraz w dolinie rzeki Osławy. Wieś była lokowana w roku 1526 roku, jako wieś królewska. Przywilej jej lokacji na prawie wołoskim wydał ówczesny starosta sanocki Mikołaj Wolski, Jaroszowi Miejszewskiemu. Nazwa wsi została zaczerpnięta z języka rumuńskiego (wołoskiego), gdzie słowem „repede” określa się bystry potok. Była to wieś typowa rolnicza, która bardzo ucierpiała na skutek najazdu Jerzego Rakoczego w XVII wieku. Wraz z I rozbiorem Polski Rzepedź znalazła się w zaborze austriackim, a potem stała się elementem dóbr rządowych. W wieku XIX najpierw jej właścicielem stała się Jan Kanty Podolecki, znany poeta, publicysta i polski patriota, który zarządzał rzepedzkim majątkiem 20 lat. Za jego rządów wybudowano w Rzepdzi cerkiew pw. św. Mikołaja. Po Janie Kantym Podoleckim Rzepedź kupił oficer wojsk polski – Stanisław Niezabitowski, który zmarł w roku 1876 i został pochowany na tutejszym cmentarzu – jego nagrobek przetrwał do dnia dzisiejszego.

W roku 1872 przez Rzepedź przeprowadzono linię kolejową z Nowego Zagórza do Łupkowa. I wojna światowa zapisała się w historii wsi ciężkimi walkami stoczonymi w okolicy. Przez 3 miesiące (od listopada 1918 do stycznia 1919 roku) wieś należała do Republiki Komańczańskiej. Po II wojnie światowej w ramach Akcji Wisła ze wsi wysiedlono niemal wszystkich mieszkańców. W latach 60. XX wieku we wsi powstały Bieszczadzkie Zakłady Przemysłu Drzewnego, a dla ich pracowników wybudowane specjalne osiedle. W latach 90. ubiegłego wieku zakłady jednak zlikwidowano. Aktualnie we wsi działa Zakład Drzewny – Nowy Styl, który przejął część budynków po BZPD.

Mimo tak pięknego położenia i ciekawej historii jest to miejscowość niezbyt doceniana na polu turystycznym. Noclegi turystyczne w Rzepedzi nie są zbyt często wybierane przez wczasowiczów, planujących wypoczynek w Bieszczadach, a bardzo szkoda, bo w wiosce oraz w niewielkiej odległości od niej znajduje się wiele atrakcji, zarówno architektonicznych, historycznych, jak i przyrodniczych.

Górska miejscowość, które rozpoznawalna jest pod nazwą Kościelisko, leży w województwie małopolskim i stanowi jedną z najbardziej lubianych i najczęściej odwiedzanych wsi w tej części Polski. Słynie ona ze swojego klimatycznego położenia, które należy do bramy Tatr Zachodnich. Kraina ta znajduje się również u podnóża Pasma Gubałowskiego, co dodatkowo wpływa na jej atrakcyjność. Kościelisko to jednak nie tylko miejscowość o niesłychanej urodzie fauny i flory, ale także wiele wartościowych miejsc, w które można się wybrać. Nic więc dziwnego, że turyści na swój urlopowy wypoczynek wybierają właśnie to miejsce. Z roku na rok przyjeżdżając do tych malowniczych rejonów zatrzymują się oni w swych ulubionych pensjonatach i hotelach. Bazę najlepszych z nich znajdziesz na stronie: http://meteor-turystyka.pl/noclegi,koscielisko,0.html.

Jednym z miejsc, do którego bezsprzecznie musisz się udać będąc w tym rejonie to Kościół pod wezwaniem  Świętego Kazimierza Królewicza. Mieszkańcy Kościeliska to sanktuarium zawdzięczają w dość dużym stopniu zakopiańskiemu proboszczowi – księdzu Kazimierzowi Kaszelewskiemu, który to właśnie utworzył komitet budowy kościoła. Sam projekt został stworzony przez znanego architekta zakopiańskiego – Eugeniusza Wesołowskiego. Świątynia została ukończona w roku 1914 i tymże czasie nabyto także dzwony do kościoła. Nie ostały się one jednak zbyt długo, gdyż już w dwa lata później postały one przywłaszczone w trakcie wojny przez Austriaków. Kościół został oficjalnie poświęcony w roku 1916, a dokładniej drugiego dnia lutego. Datę utworzenia samodzielnej parafii w Kościelisku datuje się na rok 1923. W elementach zdobniczych, a nawet konstrukcyjnych odszukać możemy pierwiastki budownictwa ludowego. Styl zakopiański został także przemycony do kościelnych ołtarzów przez ich twórców: Wojciecha Brzegi oraz Eugeniusza Wesołowskiego. Witraże zaś są projektu bratanka sławnego Jana Matejki-Stefana. Dajcie znać w komentarzach, jakie na was wywarła wrażenie ta niezwykła budowla.